آن بسپاريد كه خود آنها از بچه ى شما نه در تربيت جلو هستند و نه در عقل و نه در هنر بمعنى اصلى خود ، و بچه ى خود را به اين وسيله بمرگ تدريجى ميسپاريد تا در آزار سوء رفتار استاد نادان و مشقّت كارى كه كودك ناتوان هنوز عضلاتش آماده ى آن كار نيست سلامتى او را نابود كنيد و از كودكى قابليّت نموّش را از او سلب نمائيد ، و با اخلاق ناپسند و روش و رفتار و گفتار آن استادها خوى بگيرد و پس از چندى موجودى شود ضعيف و بدخوى و نادان كه نه براى خود ميتواند ارزش و زندگى خوب داشته باشد نه براى اجتماع ، اين هم يك دستور قرآن براى هميشه ى بشر كه خانواده ها بايستى از آن روز كه بچه دار ميشوند ، اينرا در نظر بگيرند و بدان عمل كنند . 4 - جمله ى « لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ » دستورى است براى آسايش فردى و اجتماعى و مادى و معنوى انسان كه امروز بنام قانون منافى عفّت در مقرّرات دولتها و قوانين معيّن شده است و تا وقتى كه انسان با غريزه هاى مختلف و اميال گوناگون زنده است موظَّف است به اين دستور عمل كند ، و آنگاه كهنه مىشود كه نسل انسان تبديل بگازهاى مختلف يا به صورت جنّ و ملك تبديل شود ، 5 - جمله هاى « لا تَقْتُلُوا » تا آخر اصل و ريشه ى قوانين همه ى ملل است كه بنام جنايت و آدمكشى ، جرم و سوء استفاده از ضعف يتيم ، و كمفروشى قانون تدوين كرده‌اند و مرتكبين اين اعمال مجازات - ميشوند ، و هر وقت انسان خشم و خواسته نداشت به اين قوانين احتياج نخواهد داشت و اين دستور قرآن كهنه خواهد شد ، 6 - جمله ى « لا نُكَلِّفُ نَفْساً » اشاره است به آن مطلب كه در معرّفى پيغمبر ص نوشتيم كه اين تكليفها از آنجا گرفته شده است كه شما آفريده شده‌ايد پس بيش از توانائى نيست و بهر چه شما را مكلَّف مى - كنند در خور شما و بمصلحت شما است ، 7 - جمله ى « وَإِذا قُلْتُمْ » دستور اخلاقى است كه متمدّنتر ملَّت و فرد جهان بايستى در خانواده و مدرسه فرزند خود را بمفاد و مقصود اين جمله تربيت كند ، چنان كه ديگران بيشتر و بهتر از ما كرده‌اند و نتيجه گرفته‌اند ، 8 - جمله ى « وَبِعَهْدِ اللَّه » ظاهر اين است كه عهد خدا با انسان عقلى است كه به او عنايت شده است ، و وفاى به اين عهد عمل بر طبق عقل است و